Ogród: Piwonie – pielęgnacja i uprawa

Piwonie, to jedne z najpiękniejszych kwiatów, jakie zakwitają w naszych ogrodach. Przybyły do Europy z Japonii oraz Chin, gdzie znano i uprawiano je od bardzo dawna. Tam też do dzisiaj są symbolem powodzenia, dostatku, szczęścia i pomyślności.

Piwonie – odmiany ogrodowe

piwonia Władysława
Piwonia
‚Władysława’ to polska odmiana o kwiatach typu japońskiego. Zewnętrzne
płatki różowe, wewnętrzne drobne, w kontrastowym, żółto kremowym
kolorze.piwonia Ursynów
Ogromne, pełne i pięknie pachnące różami kwiaty, późnej polskiej piwonii ‚Ursynów’.

piwonia Profesor Wójcicki
Również
ogromne kwiaty posiada piwonia ‚Profesor Wójcicki’. Ciemnoróżowe, pełne
kwiaty tej piwonii są urozmaicone wewnątrz kielicha żółtymi pręcikami.

piwonia Ewelina
Delikatna i niemal eteryczna, kremowobiała polska odmiana piwonii ‚Ewelina’, o kwiatach typu japońskiego.

piwonia Jadwiga
Piwonia ‚Jadwiga’ jest kolejną polską odmianą, pachnącą, o półpełnych, różowych kwiatach, z powcinanymi brzegami.

Rodzaj piwonia to ok. 35 gatunków roślin, z czego
zdecydowaną większość stanowią byliny, a tylko kilka to niewielkie
krzewy. Spośród licznej grupy gatunków, można wymienić chociażby majową piwonię lekarską (Paeonia officinalis), piwonię drzewiastą (Paeonia suffruticosa), piwonię Wittmanna (Paeonia wittmanniana), kwietniowo-majową, botaniczną piwonię Młokosiewicza (Paeonia Mlokosewitschii) czy też piwonię delikatną (Paeonia tenuifolia). Jednak w zdecydowanej większości naszych ogrodów, spotykana jest przede wszystkim piwonia chińska (Paeonia lactiflora). To właśnie ten gatunek posiada najwięcej różnorodnych ogrodowych odmian mieszańcowych, których z roku na rok ciągle przybywa.
Główną ozdobą piwonii są oczywiście kwiaty, które u piwonii
mogą być pojedyncze, pełne lub półpełne, a zakres barw to różne
odcienie różu, czerwieni i bieli. Bywają też piwonie żółte, ale te nie
są często spotykane w naszych ogrodach (np. piwonia Młokosiewicza).
Zdarzają się też odmiany dwubarwne, w których np. drobne, wewnętrzne
płatki są w zdecydowanie innym kolorze niż duże, zewnętrzne (np. odm.
‚Władysława’, ‚Ursyn Niemcewicz’).Kwitnienie piwonii chińskich przypada na czerwiec.
Odmiany wczesne zaczynają kwitnienie na początku miesiąca, natomiast
zaraz po nich rozwijają kwiaty odmiany średnio wczesne. Pod koniec
czerwca zakwitają piwonie późne. Terminy te jednak mogą się nieco
zmieniać, gdyż w znacznym stopniu są uzależnione od pogody w danym
roku.

Wśród dużego bogactwa odmian piwonii, warto zwrócić uwagę na te rodzime, które są sprawdzone w naszych warunkach klimatycznych. Polskie odmiany piwonii
posiadają wdzięczne nazwy pochodzące od tradycyjnych imion żeńskich,
np. takie przepiękne odmiany jak piwonia ‚Krystyna’ (pękaty, pełny i
duży kwiat w ciemnoróżowym kolorze, odm. późna), ‚Barbara’ (kolor kwiatu
różowy, zewnętrzne płatki duże, środek wypełniony sporą ilością
drobnych płatków – odm. średnio wczesna), ‚Ewelina'(kremowobiałe płatki
zewnętrzne, pełny środek z drobnych, kremowych płatków, z żółtym
cieniowaniem), ‚Hania’ (pełny kwiat, w klasycznie różowym kolorze),
‚Jadwiga’ (bladoróżowe, półpełne kwiaty, o przyjemnym zapachu) czy
bardzo ciekawie ubarwiona ‚Władysława’ (piękne różowe płatki zewnętrzne,
pełny środek z drobnych, żółto kremowych płatków).

Do innych piękności wśród polskich piwonii
należą również: piwonia ‚Profesor Wójcicki’ (wielkie, pełne, różowe
kwiaty, z żółtymi pręcikami wewnątrz korony) oraz późna odm. ‚Ursynów’ o
wielkich, pękatych i pełnych kwiatach w różowym kolorze i oszałamiająco
pięknym, różanym zapachu. Wymieniłam tu jedynie kilka polskich,
sprawdzonych odmian, ale jest ich oczywiście znacznie więcej i myślę, że
każdy miłośnik tych wspaniałych, urokliwych kwiatów na pewno znajdzie
wśród nich coś dla siebie.

Uprawa piwonii

Piwonia to piękny kwiat, ale
niestety dość wymagający. Roślina jest byliną, więc może rosnąć przez
wiele lat na tym samym miejscu. Poza tym nie bardzo lubi przesadzania,
więc tym bardziej powinniśmy zadbać o odpowiednie dla niej warunki
środowiskowe w miejscu sadzenia. Zacznijmy zatem od doboru właściwego
miejsca oraz stanowiska.Stanowisko uprawy
Najwłaściwszym stanowiskiem uprawy piwonii będzie
miejsce ciepłe i słoneczne, ma to bowiem dość istotny wpływ na jakość i
ilość kwiatów. Piwonie zakwitają na ogół w trzecim roku po posadzeniu, a
do zawiązania pąków kwiatowych potrzebują zimowego spoczynku i chłodu.
Są też odporne na mróz, mimo to w pierwszych 2-3 latach od wsadzenia,
warto jest przed zimą zabezpieczyć je ściółką, gdyż zbyt niskie
temperatury łatwo mogą uszkodzić młode karpy.

Gleba, podlewanie
Piwonie wykształcają długie, walcowate korzenie, w
związku z czym nie powinny rosnąć na glebach ciężkich i podmokłych, gdyż
będą na nich zagniwać i chorować. Jednak przesuszania też nie tolerują,
dlatego należy pamiętać o regularnym podlewaniu, szczególnie w okresie
suchej wiosny. Aby ograniczyć parowanie wody i rozwój chwastów, dobrze
jest krzaczki ściółkować korą ogrodową.
Piwonie najlepiej będą się czuły na glebie żyznej, dość przepuszczalnej
i głęboko uprawionej. Odpowiedni dla nich odczyn gleby to średniokwaśny
(pH 5-6), choć na zasadowych też sobie poradzą.

Sadzenie piwonii

Dla zakwitnięcia piwonii najważniejsza jest głębokość
sadzenia. Ponad pąkami wyrastającymi z karp, nie może znajdować się
więcej niż 3 – 5 cm podłoża. Jeśli posadzimy piwonie
głębiej, nie będą kwitły. Nie będą również dobrze kwitły w miejscach
cienistych lub jeśli będą miały zbyt dużą konkurencję o składniki
pokarmowe z innymi wymagającymi roślinami, rosnącymi w ich pobliżu, np. z
krzewami.Przed wsadzeniem rośliny, należy wykopać odpowiedni dołek, którego dno warto wzbogacić obornikiem lub kompostem,
lekko mieszając nawóz z istniejącym podłożem. Nawożenie kontynuujemy w
kolejnych latach uprawy, gdyż piwonie mają dość duże wymagania
pokarmowe.

Zapamiętaj! Piwonie
bylinowe sadzi się płytko, tak aby oczka z których wyrosną pędy,
znalazły się 3-5 cm pod ziemią. Piwonie posadzone za głęboko, mogą nie
kwitnąć nawet parę lat. Z tego samego powodu piwonii nie należy
ściółkować zbyt grubą warstwą ściółki.

Rozmnażanie piwonii

Kiedy już posiadamy w ogrodzie piękną i dużą,
rozkrzewioną piwonię, ale jej kwitnienie staje się słabsze, niż w
poprzednich latach, najwyższy czas na zmianę miejsca. Przy tej okazji
możemy też rozmnożyć roślinę, gdyż najpopularniejszym na to sposobem
jest właśnie podział kilkuletnich karp piwonii.Rozmnażanie piwonii bylinowych przez podział karp
wykonujemy pod koniec lata, na przełomie sierpnia i września. W tym
celu roślinę przeznaczoną do rozmnożenia należy wykopać, zachowując jak
największą ilość korzeni i po oczyszczeniu z nadmiaru ziemi ostrym
narzędziem, podzielić karpę tak, by pojedyncza sadzonka nie miała mniej
niż 3 – 4 pąki. Im bowiem będzie większa, tym szybciej i obficiej
zakwitnie.

Możliwe jest też rozmnażanie piwonii z nasion,
choć w warunkach amatorskich jest to znacznie trudniejsze i wymaga
więcej cierpliwości (piwonie z siewu zakwitną nie wcześniej jak po 5-7
latach), a uzyskane rośliny mogą nie powtórzyć cech rośliny matecznej.
Nasiona piwonii zbiera się od sierpnia do września i przechowuje przez
zimę w wilgotnym piasku, w temp. 1-5°C. Wiosną wysiewa się je na
rozsadniku. Niektórzy praktykują też wysiewanie nasion od razu po
zbiorze.

Piwonie drzewiaste można rozmnażać także przez
szczepienie w klin na korzeniach piwonii chińskiej lub lekarskiej.
Zabieg ten można wykonać na początku września lub zimą. Zaszczepione
rośliny sadzi się na tyle głęboko aby miejsce szczepienia znalazło się
pod ziemią. Na zimę dołuje je się w inspekcie lub przechowuje w jasnej i
chłodnej piwnicy. Ponieważ jednak szczepienie jest dość skomplikowanym
zabiegiem i często kończy się niepowodzeniem, w uprawie amatorskiej
łatwiejsze będzie rozmnażanie piwonii drzewiastej poprzez oddzielanie, samodzielnie ukorzenionych, odrastających pędów bocznych.

Choroby i szkodniki piwonii

Aby uchronić piwonie przed zagrożeniem ze strony
chorób grzybowych oraz niepotrzebnym wytwarzaniem nasion, należy usuwać
przekwitłe kwiatostany. Roślinom mogą zagrażać nie tylko choroby grzybowe piwonii
(szara pleśń, szara plamistość liści), ale również nicienie, powodujące
więdnięcie liści (węgorek chryzantemowiec) czy choroby wirusowe
objawiające się np. żółtymi plamkami na liściach.

Piwonie na kwiat cięty

Kwiaty piwonii nie tylko mogą zdobić
grządki w naszym ogrodzie, ale nadają się też znakomicie do wazonu.
Przy czym należą one do tych roślin, których kwiaty można ścinać w fazie
wybarwionego pąka, gdyż zdołają się rozwinąć również w naczyniu z wodą.
Pamiętajmy tylko o tym, aby ścinając kwiaty, nie pozbawić rośliny zbyt
dużej ilości liści. Dlatego nie wycinajmy wszystkich kwiatów na raz z
całą łodygą do ziemi. Zostawmy nieco liści na łodydze od dołu, gdyż
inaczej możemy zbytnio osłabić karpę, co również może w przyszłości
skutkować słabym kwitnięciem.

(Źródło: http://poradnikogrodniczy.pl/piwonie-uprawa-i-najlepsze-odmiany.php autor: Katarzyna Józefowicz )

www.sadownictwo.co/DO OGRODU